اگر مرا به دورترین سرزمین دنیا بالاجبار میفرستادی، شاید انقدر دردناک نبود که مرا به درون خودم تبعید کردی؛ و من هرروز،غریبانه تر از دیروز، از دوردستهای دنیای تاریکم،به کوچه پس کوچه های دنیای نورافشانی شده ات مینگرم،دنیای روشنی که تهی از من است. اینگونه راحت تر از ساده جای خالی نداشته ام را با هیچ پر کرده ای و من با هیچ نمیتوانم پر کنم تمام دنیایی را که تخریبش کردی. منبع
درباره این سایت